عملیات بدروعاشورا

پس از عمليات خيبر و حضور موفقيت‌آميز جمهوري اسلامي ايران در منطقة هور، اين منطقه به صورت حساس‌ترين نقطه جبهه‌هاي نبرد درمي‌آيد و دشمن بعثي   به خاطر ناتواني در جنگهاي داخلي اقدام به ايجاد ديوارهاي دفاعي در اين منطقه مي‌كند. تعداد زيادي پاسگاه و سنگرهاي كمين با فا صله زياد از خطوط مقدم درست مي‌كند تا مانع نفوذ رزمندگان شود. همچنين در مقابل تمام آبراهها، سيمهاي خاردار و نبشي‌هاي آهني زيرآبي و روآبي كار مي‌گذارد و مقدار زيادي بشكه‌هاي آتشزا كه كنترل آن از خط مقدم است، در نيزارها و گذرگاهها قرار مي‌دهد تا در صورت لزوم، هورالهويزه را به صورت جهنمي از آتش درآورد.
در قرارداد 1975 الجزایر، خط الراس ارتفاعات میمک به عنوان مرز ایران و عراق تعیین گردید. سپس کمیته های مشترک دو کشور برای تهیه اسناد لازم و میله گذاری مرز به گفتگو پرداختند. این گفتگوها که به کندی انجام می شد، تا آستانه وقوع انقلاب اسلامی به نتیجه تعیین کننده ای نرسید. در این میان، رژیم عراق که به تعیین قطعی مرزها تمایلی نشان نمی داد، با پیروزی انقلاب اسلامی زمینه را بر ملغی کردن قرارداد مذکور فراهم دید و در تاریخ 19/6/1359 به میمک حمله کرد و در تاریخ 21/6/1359 آن را اشغال کرد.

ادامه نوشته

عملیات خیبر

پس از فتح خرمشهر و عقب نشینی سراسر ارتش عراق، دشمن برای دست یابی به پدافند مطمئن تدابیری به کار بست؛ به گونه ای که در مناطق کوهستانی، ارتفاعات مرزی را همچنان در اشغال خود نگه داشت؛ و در مناطق پست، با به کارگیری موانع مصنوعی موقعیت خود را تحکیم بخشید. در عین حال، دشمن از موانع طبیعی نیز به منظور ایجاد اطمینان بیشتر بهره می گرفت. در این میان، رودخانه عریض اروند و منطقه وسیع هورالعظیم از نگرانی دشمن نسبت به تهاجم قوای ایران کاسته بود. این موضوع در منطقه هورالعظیم بیشتر مشهود بود، به طوری که دشمن هیچ گونه مانعی را برای ایجاد پدافند در غرب این منطقه در نظر نگرفته بود. عراق هرگز نمی پنداشت آب گرفتگی وسیع هورالعظیم برای نیروهای پیاده ایران قابل عبور باشد؛ و نیز گمان نمی کرد قوای مسلح ایران تلاش اصلی خود را در این منطقه قرار دهند.
هم چنین عراق در سال های سوم و چهارم جنگ تاکتیک های جدیدی اتخاذ کرد، که طبعا نیازمند به کارگیری تاکتیک ها و تدابیر جدید بود. به منظور برهم زدن معادله نظامی جنگ به نفع جمهوری اسلامی و به دست گرفتن ابتکار عمل، منطقه هور با سه ویژگی انتخاب گردید:
1- ضعف و ناتوانی دشمن در عملیات آبی – خاکی.
2- سرعت عمل.
3- غافلگیری.

ادامه نوشته

عملیات والفجرمقدماتی

در حالی كه عدم موفقیت در عملیات رمضان، دورنمای پیشروی در شرق بصره را دور از دسترس نشان می داد، پیروزی در عملیات محرم و تسلط بر زمین های تخت استان میسان، دستیابی به شهر العماره عراق – كه به عنوان تهدید هم زمان علیه دو شهر بصره و بغداد محسوب می شد – را امكان پذیر كرده بود. به همین منظور و نیز از آن جایی كه فرماندهان جنگ ناگزیر بودند در مقابل تجهیزات برتر عراق، زمین سخت را گزینش كرده و درگیری در وضعیت دشوار را به دشمن تحمل كنند، منطقه رملی غرب ارتفاعات میشداغ – حدفاصل فكه تا چزابه – برای انجام عملیات سرنوشت سازوالفجر انتخاب گردید.اولین هدف تصرف پل غزیله بود و چنانچه این مرحله از عملیات با موفقیت انجام می شد، تصرف شهر العماره به عنوان دومین هدف در دستور كار قرار می گرفت.
منطقه عملیاتی از شمال به میشداغوبرقازهاز جنوب بههورالهویزهاز شرق به چزابه و شهربستانو از غرب به شهرالعمارهعراق ورودخانه دجلهمنتهی می شد.
در منطقه مزبور رودخانه های متعددی وجود دارد، از جمله:رودخانه دویرجكه از كوه های شمالی منطقه سرچشمه گرفته و بههورالسنافمی ریزد ورودخانه میمهكه سرچشمه آن ارتفاعات ایلام است و به طرفهور بن عمران(جنوب هورالسناف) منتهی می شود

ادامه نوشته

عملیات محرم

زمان: 10/8/1361
هدف: آزاد سازی ارتفاعات مرزی، تامین جاده عین خوش – دهلران و برقراری ارتباط جبهه های میانی و جنوبی
رمز: یا زینب (س)
شرح: عملیات محرم با طراحی و فرماندهی مشترک سپاه پاسداران و ارتش، در غرب رودخانه دویرج آغاز شد. نیروهای عمل کننده، متشکل از 53 گردان سپاهی و 13 گردان ارتشی، طی چهار مرحله و در چند محور به 46 گردان دشمن یورش بردند. در محور شمالی، نیروهای خودی ضمن گرفتن سر پل در جنوب رودخانه میمه، مناطق مورد نظر را تصرف کردند و با ایجاد خط پدافندی در سمت غرب ارتفاعات مهم مرزی، در این منطقه استقرار یافتند. در محورهای میانی و جنوبی نیز رزمندگان اسلام با عبور از رودخانه دویرج تا محدوده ارتفاعات 400 وارد عمل شدند و با محورهای دیگر الحاق کردند. نیروهای ایران در مراحل بعدی عملیات ضمن آزاد سازی بخش عمده ای از اراضی اشغالی و خلق حماسه های شگفت انگیز به ویژه بر روی تپه 298؛ ارتفاعات 175، 300، 400 و پاسگاه های ربوت، چم سری و تاسیسات نفتی ابوغراب را تصرف و به سمت جنوب پدافند کردند . با این تلاش، جاده عین خوش – دهلران از دید و تیر دشمن خارج شد.
در ادامه عملیات، رزمندگان اسلام با وجود پاتک های متعدد دشمن، اهداف خود را کاملا تامین و در مجموع 300 کیلومتر مربع از اراضی جمهوری اسلامی ایران را آزاد و 200 کیلومتر مربع از خاک عراق را نیز تصرف کردند . از دستاوردهای مهم این عملیات تسلط نیروهای ایران بر شهر طیب و جاده های مواصلاتی دشمن و نیز تامین خط مرزی بود

ادامه نوشته

عملیات بیت المقدس

در حالی كه اشغال خرمشهر توسط عراق به عنوان آخرین و مهم ترین برگ برنده این كشور برای وادار ساختن ایران به شركت در هر گونه مذاكرات صلح تلقی می شد، آزاد سازی این شهر می توانست سمبل تحمیل اراده سیاسی جمهوری اسلامی بر متجاوز و اثبات برتری نظامی اش باشد
بر همین اساس، با توجه به این كه منطقه عمومی غرب كارون آخرین منطقه مهمی بود كه هم چنان در اشغال عراق قرار داشت، از یك سو فرماندهان نظامی ایران برای انجام عملیات در این منطقه اشتراك نظر داشتند، و از سوی دیگر عراق نیز كه طراحی عملیات آزادسازی خرمشهر را پس از عملیات فتح المبین قطعی و مسجل می پنداشت، با در نظر گرفتن اهمیت این شهر و جایگاه آن در دفاع از بصره، به ضرورت حفظ این منطقه معتقد بود. از این رو، بلافاصله پس از اتمام عملیات فتح المبین، در حالی كه قوای ارتش عراق در منطقه عمومی خرمشهر تقویت می شد، به تمام یگان های تحت امر قرارگاه مركزی كربلا دستور داده شد تا ضمن بازسازی و تجدید قوا، به شناسایی و طراحی عملیات بپردازند.
منطقه عمومی عملیات بیت المقدس در میان چهار مانع طبیعی محصور است، كه از شمال به رودخانه كرخه كور، از جنوب به رودخانه اروند، از شرق به رودخانه كارون و از غرب به هور الهویزه منتهی می شود. منطقه مزبور به جز جاده نسبتا مرتفع اهواز – خرمشهر، فاقد هر گونه عارضه مهم برای پدافند است. همین امر موجب شد تا زمین منطقه – به دلیل مسطح بودن – برای مانور زرهی مناسب، و برای حركت نیروهای پیاده – به دلیل در دید و تیر قرار داشتن – نامناسب باشد. نقاط حساس و استراتژیك منطقه شامل بندر و شهر خرمشهر، پادگان حمید، جفیر، جاده آسفالت اهواز –  خرمشهر، شهر هویزه و رودخانه های كارون،  كرخه كور و اروند  بود.

ادامه نوشته

عملیات فتح المبین

زمان: 2/1/1361
هدف: آزاد سازی اراضی جنوب شهرستان دهلران و شمال استان خوزستان
رمز: یا زهرا(س)
شرح: عملیات فتح المینی با تلاش سپاه پاسداران و ارتش در چهار مرحله طراحی شد و با مشارکت 100 گردان از سپاه و 35 گردان از ارتش، در مقابل 170 گردان دشمن، در جنوب شهرستان دهلران و شمال استان خوزستان به اجرا درآمد.
هدایت و کنترل عملیات به عهده قرارگاههای قدس، نصر، فجر و فتح در شمال، غرب و جنوب، منطقه عملیاتی و در محدوده شهرستانهای دهلران، دزفول و شوش بود. در آغاز نبرد، یگان هاب قرارگاه قدس شامل تیپ های 14 امام حسین(ع)، 41 ثارالله، 84 خرم آباد، تیپ 2 لشکر 92 زرهی و گردان محرم از سپاه پاسداران ایلام به فرماندهی برادر امینیان (شهید) توانستند در گلوگاه شمالی عملیات، عقبه دشمن را مسدود کنند. این ابتکار عمل که نیروهای ایلامی نیز در آن مشارکت داشتند، تاثیر مهمی در سرنوشت عملیات داشت. در مقابل، دشمن برای خروج از محاصره فشار سختی را به نیروهای خودی وارد آورد، اما رزمندگان اسلام تا موفقیت سایر محورها مقاومت کردند. نیروهای خودی پس از پیروزی در این مرحله، قوای دشمن را از سمت جنوب نیز محاصره کردند و ضمن شکستن مقاومت دشمن، 2400 کیلومتر مربع از مناطق اشغالی را آزاد کردند. بدین ترتیب دشت عباس، عین خوش، تنگه ابوغریب و امامزاده عباس و ارتفاعات شرقی رودخانه دویرج و جاده های دهلران به مهران و اندیمشک و پادگان عین خوش بعد از 18 ماه اشغال به تصرف رزمندگان اسلام درآم. در این عملیات نیروهای ایران ضمن بدست آوردن غنائم فراوان، 15 هزار تن از از نظامیان عراقی را اسیر کردند

ادامه نوشته